Sevmek.. En masum kirlenmemiş duygu. En özel en güzel. Öyleyse Rüstem Emmi neden acı çekiyor yürekler/sevenler! Neden gitmeler bekleyişler oluyor! Yalnızlığa karışan inleyişler! Çekilen derin ahh'lar... Keşke'ler..
"bak bir yaz daha geçti
son kuşlar geçti, gitti, nerdesin?
ne düşlerle, umutlarla
gözlerim hep şu yollarda, bekledim" diyor gönül.. Hadi cevap ver Rüstem Emmi!

Ey sevda! Sevdiğim.. Sevgi... Nerdesin!
Özlenene, beklenene, aklına her geldiğinde söylenen o özlem belirten hem de en dokunan ağızdan neden dökülür! Bütün duygularını, öfkeni, şiddetini, özlemini, aşkını, acizliğini, uykusuzluğunu, yaşanmış yaşanmamışlıklarını, sitemini herşeyi hepsini dile getirir o tek söz. Nerdesin?! nerdesin denir... Söyle Emmi!

Ee be Rüstem Emmi.. Herşey yarım kalmış, onsuz herşey anlamsızlaşmış ve buna rağmen hayat genel seyrinde akıyorsa,
boğulurken kalabalığın içinde, yalnızlığa isyan ederken nefes almaya çalışıyorsan, kasvet dolu yaşamı dolduruyorsan yüreğine, kor gibi yakıyorsa; yakarken üşüyorsa yüreğin sevmek mi güzel olan?

Söylesene Rüstem Emmi... Söyle! Sevmek bunca ağır yükse ve sevilen bunu görmüyorsa-görüp kıymetini bilmiyorsa, bir yudum rakıda, tek g/özyaşında boğulmaksa, boşver aldırma derken, aldırmaksa, aldırdıkça acımasıysa yüreğin çaresizlikten ağız dolusu küfretmekse hayata ve hayatın içindekilere, umutlarının kırılması kanatsız kalıp uçamamaksa, incinmekse, hayata tutunayım içinde olayım derken, inançlarının sarsılmasıysa, kıyısında dolanmaksa nedir sevmek, niyedir? Ne içindir bunca sevmek?!... Değer mi be emmi değer mi söyle hadi!

Okumakta geç kaldığım bir sayfada takılıp kaldı g/özüm...

Hayatın içindendi... Bu kez sevdayı, sevgiyi, sevmeyi sorgulamış, sevdasıyla yüzleşmiş 'Şair'.
Sevmenin hakkını veren sevdalı bir yürekten hüzünle, buruklukla kaleme düşmüş yüreğin içindekiler...

Daim olsun yüreğiniz/kaleminiz.
Saygımla...