Sokakta çığlık atan bir ses
Kaoslar içinde karmaşık duygular
Yüzünde hayatın acı izleri
silmek istesede silemiyor
Kahrediyor haline , isyanlarda
Güzel duygular besleyemiyor kendine
yanmiş kaderine, Bin perişan
özgür olmak istesede olamıyor
Yok etmek istiyor bedenini
Ama ! onuda beceremiyor
Kahrediyor yaşanmışlığına
Bağırıyor, bağırıyor
Kimseler dönüpte bakmıyor
Devam ediyor çığlıklarına
Yalınayak yürüyor ıslak caddelerde
Yağmıur ıslatıyor
Karamel saçları siyaha dönüşüyor..
O zeytin gözlerinden yaşlar süzülüyor
Elindeki kemana sarılıyor
İnci gibi dökülüyor o nağmeler
Ben bu hayata küsmüşüm
Alın gömün beni
Bitsin bu acı elem ve keder
Yorgunum artık , yorgunum dostlar
Canlı cenazeyim, duygu yüklü trenim
Arkamda bıraktığım vagonlar boştur artık
Nihayet olmak istiyor, Ve gidiyorummm..........

G.Hazal DEMİR


Yazış tarihi: 13.07.2009
Ekleme tarihi:28.04.2011
Saat:11.00