İnsandan Üstün Bulunmaz

Tanrıdan emanet kul oğlu kuldur,
İnsanlığa giden yol doğru yoldur,
İnsanlık önemli, hayat okuldur,
Dünyada insandan üstün bulunmaz.

Ömür gelir geçer gençliğin gider,
Bir bakarsın herkes sana dede der,
Küçülür bedenin el ayak titrer,
Bedeni tartacak baston bulunmaz.

Bu gün şuyum buyum deme yarını düşle,
Tez vakit Tanrı’ya duaya başla,
Sanadır günahın istersen işle,
Sana vebal kimseye kastın bulunmaz.

Dünyada ateş köz senin elinde,
Acı tatlı zehir varsa dilinde,
Şaşma insanlıkta tanrı yolunda,
Dünyada dürüstten üstün bulunmaz.

Haram balda yesen acısı çıkar,
Dürüst yaşamaktan söyle kim bıkar,
Haram lokma hanlar hamamlar yıkar,
Dünyada helaldan üstün bulunmaz.

Akıllı insana değil öğüdüm,
Ben dünyada yalancıdan soğudum,
Yalan nerde varsa orda yoğudum,
Gerçekçi insandan üstün bulunmaz.

Veysel der ki; Dünya sabır taşıdır,
Kulda çile buda hakkın işidir,
Bazen akıllıda kafayı üşütür,
Anlaki o zaman dostun bulunmaz.

Güzel bir seslenişti, ne oldum değil ne olucam diyeceksin şiirinizi kutluyorum.Yunus diyarından selamlar.