Bir yer yatağında
Uzanmışım düşünmekteyim
Baş ucumda sarımsı bir mum
Damlaları düşmekte tablaya
Kısa oluyor düşüşler
Çünkü mumum küçük
Ve vaktim kısıtlı
Ellerim hızlanırken
Ben de umutluyum
Bekli de
Belki de bitirebilirim
O baş ucumda
Eriyen şey bitmeden
Elim onunla yarışmakta
Son harflerimi yazarken
Şimdi mutluyum....



Aniden bir ürperti sarıyor içimi
Sonra farkediyorum
Saçlarım ıslak
Üşüyorum bekli de biraz
Yan taraftan
Horultular geliyor
Tıkıyorum kulaklarımı
Sonra düşünüyorum
Anne ve babam
Ne kadar sesli
Evdeki tek ışık
Yani mum
Benim odamda yanıyor
Çünkü saat on ikiyi on beş geçiyor
Tek uyumayan benim
Ve yine farkediyorum
Dışarıda esen fırtınayı da
İçinde hisseden tek benim
Uyku insana hissettirmiyor
Ne soğuğu,ne karanlığı
Ben de uyumalıyım
Yorganımın altına girip
Isınmalıyım
Fakat yorgan da soğuk
Herşey de soğuk
Öyleyse fark yok....



Tekrar yazsam mı acaba
Ama defteri açmaya
Ne gücüm var ne isteğim
En iyisi mumun bitişini izlemek
Mum güzel yanıyor
Ne çare
O minik ellerimi ısıtamıyor
Keşke yüz tane mumum olsaydı
O zaman akşamları
Herkes uyurken
Ben yazabilirdim
Mum biterken
Ellerim hızlanmazdı
Diğerini yakardım
Ama mumlarımı
Hesaplı kullanırdım
Sarı olmazlardı
Sevmem sarıyı
Hepsi kırmızı olurdu
Belki birkaç tane
Kardeşlerime de verirdim
Onlar sevmezler beni
Sıskayım ve biraz hastayım
Sanki onlar çok sağlamlar
Ama benden kalınlar....



Mumum titremeye başladı
Birkaç dakikaya da biter
Artık uyumalıyım
Keşke bir ayım olsa
Ona sarılır
Hissetmezdim soğuğu
Ama yok
Belki biraz peynir ekmek yesem
Karnım doyar
Uykum gelir
Onları bana kim getirir?
Annem horulduyor
Babam da
Bense kalkamam
Çünkü üşeniyorum
Hem mum bitecek
Sonra uykuya dalarım
Peyniri ekmeği boşver
Sanki ısınmaya başladım
Mum çok yandı ondandır
İçim ısınınca uykum da gelir
Göz kapaklarım ağırlaştı
Ne yazık ki
Bitişini göremeyeceğim
Ama ondan yarın
Bİr tane daha yakacağım
Belki onun bitişi
İzlenir gözlerimden...


$!B£L