Dünya yaşamında üretme zoru,
Kör diye kör bakıp, hor görme körü,
O da bir insandır, bizlerden biri,
Gelde şu dünyayı fazla dar etme.

Eğer ki kendinde varsa öz güven,
Olma ayrı, gayrı yolda yürüyen,
Sen olursun sonra bağrını döven,
Olur olmaz sorunları var etme.

Hak verirniş insanlara kısmeti,
Çok istemek her insanın nispeti,
Yalan, yanlış yola yapma zahmeti,
Dünya baki değil fazla car etme.

İnsandır beterden beteri yaşayan,
Eliyle diliyle dertlere düşer,
Gün olur günahı başından aşar,
Ateşi su, suyu ateş nar etme.

Hep bana diyerek nefsine yoyma,
Olur olmaz dedikoduyu duyma,
İnsanlığa eğil, şeytana uyma,
Dolup taşıp yalan, yanlış var etme.

Asıl ölüm değil dünyada korku,
Kabir azabıdır korkudan ürkü,
Söylerler arkandan ağıtlı türkü,
Kendi ahir mahşerini dar etme.

Şair garip Veysel nedendir, niye,
Dünya baki değil ağaya, beye,
İnsanın içinde talim terbiye,
Sonsuz saygı, sevgileri kör etme.