BİN DEFALAR SÖYLEDİM

Alma beni karşına,

Gayetten tatlı dillerin dostum,

Alma beni karşına,

Bekle bilinmeyen bir yerde,

Bir gün sana geliyorum.

Alma beni karşına,

Ben hayata yalnız geldim.

Ve yalnız gideceğimi biliyorum,

Alma beni karşına,

Hayat benim kime ne,

Dertliler kervanına,

Alma beni karşına ,

Allah biliyor’ya,

Bu dünyada bir dost birde kendimim.

Bir zamanlar benimde sevdiklerim vardı.

O zaman bendede çok para,mevki,

Arabalar katardı.

Ne zaman hastalık sardı,

İşte o zaman bu can,

Yapayalnız kaldı,

Çünkü herkesin işi vardı.

Çokda çabuk unutuldu,

Geçmiş,geçmişte kaldı,

Ve beni çok sevdiğini söyleyen,

Birde sevdiğim vardı,

Alma beni karşına,

Karlar yağdı,izler örtüldü,

Birde baktım kala,kala,

Çevremde evladım kaldı.

Siliverdim bir kalemle,

Yüzeysel dostlukları.

Ve hani bir sevgilim vardı,

Onunda ömrü hastalık kadardı.

Operasyonla alıverdi doktorum,

Artık kendimle konuşuğum,

Ömrümle barışığım,

Değer vereni hayatıma sokar,

Vermiyenin hayatımdan silerim.

Bugün ağlar yarın susarım.

Gözümdeki her damla yaşın,

Hesabını gün gelir sorarım.

Alma beni karşına,

Anlamam için,

Hastamı olmam lazımdı?

Hayat çok kalleş hani,

Bazen düşünmeden,

Kötü eder insanı,

Sevdiğinin bile riyası.

Vurur kalpten insanı.

Ne çok sevdalar vardır,

Araya hastalık giriverse,

Veya parasız kalıversen,

Veya öleceğini öğrense,

Etrafında kedi,ve köpeğin,

Ve cüzdanında hala,

Sakladığın sevdiğim zannettiğin.

N.SEVDA CİNT,

.