Ol Necib’i okudum,manâsı dizim dizim
Düğümleri sıralı, o her şeyiyle bizim

Kelimeler gergefte,cümleler ahenk ahenk
Sultanlığa çıkmıştı,şairlikte bir mihenk

Neyi arıyorum ben,yaydığı o nur’umu ?
Yoksa gönül dibinde,bulmazdım onur’umu

Kahır onda kahroldu,çile bile çileli
"Kaldırımlar" kurtuldu,şiir’ine gireli

Bir yudum sevda buldum,gördüğüm kapısında
Kapılar hep aralı; yazardı mahpusunda

Zindandan mektupları,yolladı Mehmed’ine
"İlim yitik malıydı",uydu Hakk’ın emrine

"Aynadaki yalanı",gösterdi kitabında
Haykırması duyuldu,yazdığı hitabında

Manâ yolu görüldü,nur kapısı açıldı
Girdiği o kapıda,nice nurlar saçıldı

Cehalet öldü onda,toprağı bol kazıldı
Mısra mısra dizildi,kalemlerle yazıldı

Yazdığını okuyan,okumayı severde
Anladığını söyler,söylediği dillerde

Aldığını hep verdi,konmadı hiç hazıra
Allah rahmet eylesin,üstad Necip Fazıl’a