Ey benim kaşı karam,canımda can bildiğim,
Uğruna hayatımı,dilim dilim dildiğim.

Senin özünle sözün,nedense bir değilmiş,
Başım senin önünde, boştan yere eğilmiş.

Hani gecede aydım,hani bendim güneşin,
Geç de olsa anladım,yalanda yokmuş eşin.

Senle çarpan kalbimi, pare pare doğradın,
Bir han sanıp gönlümü,geçerken mi uğradın?

Sevda değilmiş meğer,tenselmiş bütün derdin,
Yokmuş Rabbimden korkun,yoluma hüzün serdin.

Acımasız zamanlar, bozsa bile yapımı,
Unutmaya ahtım var,kapattım aşk kapımı.

Pişman olup da bir gün, kapımı çalsan bile,
Açılmaz gönül kapım,dön de git güle güle.

Ben bir bakar körmüşüm,ne hercaiymiş gözün,
Affetmemi bekleme, söndü yürekte közün.

Beni yoklarda koydun, Allahım’dan bulasın,
Sende bir gün aşk için, saçlarını yolasın.

Yinede ah edemem,sığındım Yaratana,
Güzellikler dilerim,can dediğim canana.

31.03.2011

Sevim Aslanalp