Hergün onlarac insan ölüyor.
Aç,evsiz,sokaklarda kalıyorlar donarak can veriyorlar görmüyorsun!
Yüzde doksan doksan beşi psikolojik,geçmişin vebası gibi hasta!
Sense fırsat bilip güne gün ekliyorsun yirmi dört saat yetmiyor illegal yaşıyorsun ağzında çıkan her kelime insanlıkla bağdaşmıyan tüm yaşamını şeyine bağlamışsın çelik halatla bağlı olanı bile dilinle çözüyorsun her dakika günah suç işliyorsun iradeni yitirmişsin,derin bataklıkta yüzüyorsun.
Ben süzgecimi çingeneden almadım su bile geçmez,terazim sarafınkinden’de öte!
Elim yüreğimde,ayağım frende,kırmayı bırak,incitmeye lüksüm yok.
İmdat çığılığımda,canım,öpüyorum,seni incitiyorsa,düşmana ne hacet’demeye dilim varmıyor!
Belki de derdim,ama bencilim,madurluktan korkutuğum için ,diyemedim!
Yanına bir tanık bulmuş beni suçlar tembellikle!Beni bana sorma kurumuma gerçek arkadaşlarıma sor!
Aşur nice nehirler gördü tanık oldu yıkanmayı bırak bir yudum içmedi şimdi bir damla da yıkanmak için peşinden koşar mı?
Aşur ŞAHİN...30.03.2011