17
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1381
Okunma
Benim sevdam öyle bir hakikat ki
Milyon canlar hep uğruna serildi
Fersiz dizlerde pek azim bir takat ki
Nazik bedenler çarmıha gerildi.
Sardığı tenleri hızarlar biçti
Sevdasına kaynar kazanlar hiçti
Serdarlar, Şehitlik şerbeti içti
Ölümle ,ölümsüzlüğe erildi.
Dostu anlamayanlar attı nara
Dostun, dostu Narı çevirdi Nura
Gelin canlar üfürülmeden Sura
Duydum hakkı, dostlar bize darıldı.
Kalubela’dan Kaderdir yazıma
Şahlar taş çıkarıp geçti tazime
Kut gına dır ruhum ile özüme
Metafizik, materyale karıldı.
İnince arzın çehresi değişti
Aşkına gökyüzünde ay ayrıştı
Can düşmanlar kardeş olup barıştı.
Kin, nefret,cehil hiçliğe sürüldü.
Nice yiğitler kahramanlık kuşandı
Sultalar yıkıldı mülkler boşaldı
Elim Kerbela vak’ası yaşandı
Güneşlere karanlıklar örüldü.
Yüz yirmi dört bin enbiya yaşadı
Milyarlara Hakperestlik taşıdı
Dert-dar kalbinde hazine eşidi
Sonsuz Beka, eşsiz servet görüldü..
5.0
100% (12)