KIR ÇİÇEĞİM
Aklım firardadır bir de aşığım…
Yoruldu bedenim yanmalardayım
Tut ellerimi, çözülsün lal dilim
Uçurumdan düşerken tutunacak dalım kalmadı
Güneşi istiyorum karanlığıma
Hep seni sevmeni
Kır çiçeğim

Çığlığımda ismin
Parçalanır cismim içten içe
Har kalır ardında, köz ve duman
Kül ve bulutlar çökmelerde
Sonsuzluğa giden tüm yollara adını yazdın
Aşkın kahır dolu rüzgârları esiyor
Nefesimi kesiyor kızıl kum
Neden suskunluğun neden?
Kır çiçeğim

Hayâlın doldurur bire bir
Sen olur tüm resimlerim
İsimlerim sen, Şiirlerim sen
Gör tutacağım güneşi senin için
Süreceğim bulutlar ide çok ötelere
Gözlerim gülümser seni düşlerken
Güneş süzülürken yavaş yavaş beni de hatırla olur mu?
Kır çiçeğim

Hasretin çığ gibi büyüyor içinde
Sökülecek yüreğim yokluğunda
Küllerim savruluyor çok ötelere
Senli düşlerken
Yokluğunun kâbusu ile uyanıyorum her sabaha
Garip kaldım yokluğun da
Nedir ki bu sevdan bana
Düştü gönlüme kör ateşin
Kır çiçeğim
OSMAN BAYLAR…