Bir kadın aglıyor Bosnda,
Figanı daga taşa vuruyor.
Duymuyor sagır yürekler duymuyor insanlar,
Yıkılmış yakılmış evi darmadagın olmuş,
Göz pınarları kurumuş.
Öldürmüşler yavurularını sırp canıleri,
Nice gelinleri kızları,
Kirletmişler utanmazlar şerefsizler.
Savaşta kadına çocuga dokunulurmu,
Dokunulurmu tenine genç kadınların.
Nerdesin insanim diyen Avrupa,
Nerdesin İslam alemi.
Vatan namustu özeldi,
Utanın insanlıgınızdan utanın.

Bir kadın aglıyor Karabagda,
Zülümü yaşıyor genç yaşında.
Farkı yok bosnadan belki fazlası var,
Yaşlılar kurşunlanıyor yakılıyor bebekler.
Kadınlar yine kirletiliyor.
Kirletiyor bedenleri Ermeniler..
Bir göç başlıyor uçsuz bucaksız,
Acı yüreklerde figan ediyor.
Duymuyor feryadınızı insanlar,
Duymuyor Avrupa nede Amerika.
Utanıyorum insanlıgımdan,
Sizler hiç utanmıyormusunuz..

Bir kadın aglıyor Halepçede,
Bir kadın aglıyor Irakta,
Bir kadın aglıyor Afganistanda,
Bir ana aglıyor Mersinde...
Gaz bombalarında can veriyor gelinler,
Kimi hamile kimi çocuk.
Öfke kusuyor utanmaz insanlar.
Coniler İrakta kadın avında,
Kirletiyor kutsal mekanları,
Kirletiyor kadınları utanmaz.

Taşlanıyor bir kadın Afganistanda canlı canlı,
Taş kemikleri kırıyor pervasızca.
Sadece sevdigine kaçmış suçu bu,
Mersine de aynı olay buda bizde,
Kesiliyor bogazı kadının.
Utanın her ne diyorsanız buna,
Şeriatmı töremi nedir adı bunun.
Nerde yazar öldürün diye.

Kadınım başımın tacısın sen anamsın,
Kadınım başımın tacısın sen eşimsin.
Aşkımsın kızımsın gelinimsin bacımsın,
Sana uzanan eller kırılsın.
Bir kadın nerde olursa olsun bir çiçektir,
Bir limandır sıgındıgımız.
Bir yaşamdır kadın sevinciyle üzüntüsüyle,
Bir yaşamdır kadın ana sözüyle..

Şair Cengiz Yılmaz.
8Mart dünya kadınlar gününe armaganımdır.Resimdeki gülleri tüm bu zülümlere ugramış kadınlara sunuyorum saygılarımla..