Gözlerini gördüm dün gece rüyamda...
Korkmuştu gözlerin... ürkekti... telaşlıydı...
Her an gelecek yeni bir darbeyi kolaçan ederek bakıyordu dünyaya...
Her an yağacak bir yağmur bulutuydu...
Umuttan çok uzaktı...
Işıksız, karanlıkta kalmış bir çıkmaz sokaktı gözlerin...
Gözlerini gördüm dün gece rüyamda...
Zamana yenik düşmüş taş bir ev kadar yorgun,
Asırlık bir kale gibi mağrurdu gözlerin...
Uzaklara dalmıştı...
Çok uzaklardan gelecek bir yolcuyu bekler gibiydi...
Çok uzaklardan yeni bir dünya getirecek bir yolcuyu...
Oysa ufuk dahi görünmüyordu baktığın noktada...
Boşluk kuşatmıştı benliğini...
Gözlerin görmekten çok uzaktı baktığını sandığın uzaklara...
Gözlerini gördüm dün gece rüyamda...
Ateşe hasret bir çift pervane böceğiydiler...
Öksüzdüler kimsesizler yurdunun balkonundaki menekşeler kadar...
Zamanın ortasında yapayanlızdılar..
Kimliksiz, suretsiz, gölgesizdiler...
Bitkindiler savaştan yeni çıkmış bir bahriyeli gibi.................Y.S