Ne aylar mevsimler asır buluştuk
Maziler yadoldu birlik gülüştük
Vardık sılamıza dostlar bulluştuk
Velakin zamansız yol yordu beni

Gönüller kapanmış kim kimi seve
Fermanlar yazılmış ejderha deve
Sığmadı sitemler odaya eve
Eşikten taşınca yol yordu beni

Hançere benzedi gözün bakışı
Fırtına kopardı lafın akışı
Vardı ilmeğinde dilber nakışı
Üstüne oturdum çul yordu beni

Dinlemedi kimse eren öğüdü
Ayazda bıraktık çamı söğüdü
Tartmadı terazi dertle ağıdı
Yüküm ağır geldi bel yordu beni

Göz çukuru kuyu çökmüş avurdu
Ulu orta sohbet lafı devirdi
Herkes birbirine sırtın çevirdi
Goncalar açmadı gül yordu beni

Sanki de meclise mecnun salınmış
Canlar tavlu lakin yürek alınmış
Meğersem felekte defter kalınmış
Bir ben değilim ki el yordu beni

Kapandı kapılar gıybet edildi
Zamanlı zamansız konuk gidildi
Mecliste ekşimiş dava güdüldü
Zehir oldu kelam dil yordu beni

HAYDARİ uzandı Hakka yakara
Çile satılır mı şaşkın sakara
Alışmıştım yatağında akara
Rahmet çoğalınca sel yordu beni