1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1039
Okunma
Kolay mı sandın sen sevmeyi,
sevmeyi bilmeyen kadın
Yandıkça yandım o sevginle,
sen ise halâ uslanmadın...
Dur biraz ara ver kavurdun,
yüreğimi kül’e döndürdün
Gömdün asri mezarlığına,
aşkı binlerce kez öldürdün ...
Marifet sandın hep kaçmayı,
kovalayanı saf görünce,
Meğer güler mişsin manîdar,
hesaplı,gizli ve sinsice...
Lâkin “çok bilen çok yanılır",
hesabı Bağdat’tan döndürdün”
Deryalar söndüremez derdim;
güldün bir damlada söndürdün
Seven, sever sevdiğini bil,
sevgi, sevgi olur öylece
Hep sevilmeyi bekleyen kul,
kaybolur gider sevmeyince...
Tek korkum o dur ki;yanarsın,
neden olduğunu bilmeden
Sen beni kumda çok ararsın,
gözünde ki çöpü görmeden.....
Selim ADIM
Cevap Yaz