BEN BUYUM İŞTE!
duygularım dile geldi,sel gibi.
geçiyor ömrüm,esen yel gibi.
asla anlayamadım şu hayatı,
mutluluk hep uzak durdu,el gibi.

çocukluğum geçti,sanki ilkbahar,
gençlik yılları,mutlu ve sıcak bir yaz...
olgun yaşlarım,kışa yakışır,zorlu ve çetin...
işte geldi hazin sonbahar.....

herşeye rağmen yinede şükür,
ya yaşamasaydım mevsimleri.
daha ilkbaharda gitmekte olurdu,
hayat başlamadan sonda bulurdu....

benim de özlemlerim kaldı ,boynu bükük düşlerim,
benim de anam vardı,yüreği yanık,
benim de babam vardı,yüreği dağlardan yüce,
benim de sevdalarım vardı,yarım kaldı sessizce....

sonbaharda ağaçta kalmak isteyen yaprak gibi,
tutunuyorum hayata,dört elle.
çevreme yağıyorum çisil çisil durmadan.
evlatlarımı sarıyorum sımsıkı,sapasağlam.

dilimin döndüğünce,gönlümün bildiğince,
anlatıyorum hayatı,gerçekleri...
doğruluğun,sevginin saygının erdemini,
ve onlara hep şu sözü söylüyorum:
’yavrularım,doğru sendeler yıkılmaz.’
Reyyhann