Maneviyatın günahın ölçüştüğü şehir istanbul
Bir muamma bir büyü yetişilmesi zor şehir
Serzenişlerin dünyayı kuşattığı derinlik hakim beynimde
Bazen yol alıyor bazen takılıyorum engellere
Gün yine kocamaya başladı istanbulda
Gökyüzü tablosu hüzüne bürünüyor ağır ağır
Cam göbeğindeki atmosfer gri uçuk renge bürünmekte
Güneşin ışıkları yorgun biraz duyarlı
Alev alev yanmakta avrupa yakası
Veda seremonisinde kederli bir bakış hakim
Utançlı güneş dağların ardına çekilirken
Yine gizem dolu gece başlıyor istanbulda
Dışarıda hırçın rüzgarın uğultusunu duyuyorum
Esintiler acımasızca hızlandı yüreklerde
Karanlık gecelerin kuytularındaki sesler harekete geçti
Oysa ne güzeldir pierlotiden haliçi seyretmek
Ürpertili ıslıklar çalıyor rüzgarlar
Rüzgarın salıncağındayım yıllardır
Bir el dokunmadı durdurmak için
Başımda esen sevda yelleri
Hep rotasız uçuşlar yaptı durdu
Bir yön göstermedi kimse rotasız uçuşlarıma
Bir pusula koyan olmadı hayat gemime
Yolumu şaşırıp kaldım azgın dalgalarda
Duyarsız gamsız insanların şehirimi istanbul
Gerçekler suskun ihanetler şeytanın gülücüklerinde
Bir bardak çay,a ne dersin şimdiboğazda
Belki diner gecenin hırçınlığı bakışlarda
Ee dostum işte böyle zordur yaşamak istanbulda,,,,,,,,,,,,,,,,,,Y.S