![]() DOSTLUK
Aynı mahallenin çocuklarıydık
Beraber büyüdük bu dar sokaklarda, Herşeyden öte can yoldaşıydık Büyümeyi paylaştık kaldırımlarda... Misketlerimiz vardı ceplerimizde Hergün birini bıraktık yokuşlarımızdan, Onlar azaldıkça biz çoğalıyorduk Çıkmak istiyorduk sanki bu çocukluktan... İkimizde aynı anda konuşur susar Aynı anda güler,aynı anda ağlardık, Can’dan canan’dan öteydi bizim bağımız Sıralayıp herşeyi birbirine bağlardık... Derken akıp gitti zaman bitti çocukluk Yol göründü vatan uğruna nöbete durduk, İlk kez ayrı düştü yollarımız böyle Hergün yeni bir umutla şafak sayıyorduk... Ve o günde geldi çattı bitti borcumuz Tezkeremiz elimizde dimdik omuzumuz, Kurduğumuz hayalleri vurduk sırtımıza Hayatın çenberine girdi yolumuz... İş telaşı sardı bizi vakit geçmeden Sorumluluklar aldı her yanımızı, Aynı gün ayrı işleri sırtlandık beraber Yeri geldi paylaştık ekmeği aşımızı... Bitmezdi hayatla kavgalarımız Haksızlığa gelemez isyan ederdik, Bu yüzden iyileşmezdi yaralarımız Çare olamasakta her derdi dinlerdik... Herşeye rağmen gülerdik kahkahalarla Hep aynı vuslatların hayalini kurardık, Aynı umutla yatar kabusla uyanır Onada gülüp geçer hayra yorardık... İkimizde yaralıydık aynıydı acımız İçimiz yangın yeriydi, kor’du dışımız, Belki de bu acılardı,bizi ayakta tutan Yenilgiden öteye gitmezdi savaşımız... Aynı anda düştük gönül yangınlarına Aynı anda sevdanın rengini gördük, Çok yabancıydık gönül oyunlarına İçten bir tebessümle onada güldük... Tutunamadık sevdanın kırık dallarına Akıl erdiremedik türlü huylarına, Çok geçmeden anladık bıraktık peşini Bizim cüssemiz sığmadı kalıplarına... İple çekerdik akşam iş çıkışını Hep aynı köşebaşında selamlaşırdık, Aynıydı ceketimiz,saatimiz aynıydı Çocuklar misali sevinip kucaklaşırdık... Aynı şeyleri sever yada nefret ederdik Hep aynı meyhanede,aynı masada içerdik, Ne sarhoş olurduk,ne kırıp döker Ne kendimizden geçip hayata küserdik... Bazen sabahlardık 3 - 5 kadeh derken Yavaş yavaş gün ağarır,biz sızıp kalırdık, Sarhoşluktan değildi uykuya dalışımız Yorgunluğa yenik düşer kıvrılıp yatardık... Nice yıllar devirdik omuz omuza Hiç gölge düşürmedik dostluğumuza, Acısı tatlısıyla katlandık herşeye Yalnız ikimiz sığdık yalnızlığımıza... 00:35__10.02.11 » Aşk ve arkadaşlık bir gün yolda karsılaşırlar. aşk kendinden emin bir şekilde sorar: ben senden daha candan ve daha yakınım. sen niye varsın ki bu dünyada? arkadaşlık cevap verir: sen gittikten sonra arkanda bıraktığın gözyaşlarını silmek için..! |
yazan o güzel yüreğini kutluyorum....
sevgı ve saygılaqrımla...