Gurbet elden ben köyümü boylasam,
Doğup büyüdüğüm “ Yuva ”ya doğru.
Dağlara çıkıp da türkü söylesem,
Köyümün üstüne “ Ova ”ya doğru.

Ben köyümün dağlarını yoklasam,
Lale, nergis, türlü çiçek toplasam,
Hasret ile doya doya koklasam,
Kendimi bıraksam “ Doğa ”ya doğru.

Gurbet elden ben köyüme varayım,
Anam, babam ne haldedir göreyim,
Eşe, dosta hal, hatırın sorayım,
Emmi, dayı, teyze, “ Hala ”ya doğru

Gurbet elde hedef oldum oklara,
Kara yazım benzeseydi aklara,
Kuş misali kanat açsam göklere,
Derdine yandığım “ Sıla ”ya doğru.

Salih der ki; sevdiğimi özlerim,
Hasretini hep içimde gizlerim,
Elde olsa ona gitmek isterim,
Biricik sevdiğim Tülay a doğru.

19.04.1992

OzanSeveni
Âşık Salih ARMAĞAN
ŞairYazar