Gonca oldum çiçek çiçek açayım.
Turna oldum dert ilinden göçeyim.
Serçe oldum mini mini uçayım.

Kara bahtın çiçek açmaz dediler.
Turna uçar derdin göçmez dediler.


Güneş oldum bulut çıktı önüme.
Düşmanlar dost oldu güzel günüme.
Dertlerin beş yüze, beş yüzden bine;

Dertlerin yüz bine çıkar dediler.
O güneş de seni yakar dediler.


Pınar olup su akıttım çöllerde,
Yeşil başlı ördek gibi göllerde,
Kerem oldum, Mecnun oldum dillerde.

Tabipler derdime verem dediler!
Dünyada mutluluk haram dediler.


Arı oldum, petek petek bal yaptım.
Bağban oldum, deste deste gül yaptım.
Ferhat oldum, kayalardan yol yaptım.

Balımı tadanlar “zehir” dediler.
“Boş yere yoruldun, hayır!” dediler.


Kamber oldum, ben Arzu’mu ararım.
Mecnun oldum, “Leyla” deyi yanarım.
Duydum ki hazırmış benim mezarım!

Kazıldı mezarım “buyur!” dediler.
“Alemde kısmetin budur!” dediler.


Boşa koştun Cevat! Boşa yoruldun.
Ceylan olup can evinden vuruldun!
Fidan oldun bar vermeden kırıldın.

“Sultan Süleymanlar hani?” dediler.
“Bu dünya gerçekten fani!” dediler.