Bana gel deme !
Bırak umutsuzluğum bende kalsın,
Bırak sümbüllerin hüznünü tadayım boynumu bükeyim,
Bırak bu aşk ateşinde mum gibi eriyeyim…

Hatırlıyor musun bana git demek istemiştin,
Seslenir gibi yapıp susmuştun, geceler boyunca,
İşte o an gözyaşlarım hıçkırıklarımla harmanlanmıştı,
Sen hissedemedin, belki de umursamadın yıkılışımı,
Adımlarımı atıyordum ama ruhum duraksamıştı…

Bana gel deme !
Biliyorsun her adım atışımda, ayağım ayağıma dolanır,
Yollar toz duman, kalbim kan revan olur,
Uzaklarda fermanım yazılır mevlidim okunur…

Nedir beni üzmelerin,
Nedir derdin senin ey sevgili !
Hoşça kal, bundan sonra olacaklar sensiz olsun demiştin,
Bensizliği içine sindirebiliyorsan, gel deme bana nolursun,
Bir daha yaşamak istemiyorum, elvedasız gidişleri,
Bir daha yaşamak istemiyorum, sensiz sessiz tükenişleri…

Ey sevgili !
Senden sonra bu kırgın yürek severse,
Ölüm vebalim olsun, bedenim kahrolsun…

*marmarali 04 Şubat 2011