9
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1082
Okunma

Her deniz otobüsüne binişimde hayatı sorgularım...
Yine deniz otosundayım
ben ve düşüncelerimle..
Önce düşüncelerimi
sonra yüzleri gördüm.
Yüzler var;
bakışları derin, anlamlı
yüzler var;
karmakarışık, boş bir saksı gibi...
Pırıl pırıl parlayan yüzleri gördüm
parlaklığın içine saklanan kötü gözleri de..
Ve
Martılarımı gördüm
tertemiz yüreklerini , içten çığlıklarını
onları kucakladım
su verdim, simit verdim
ekmeğimi paylaştım,
yüreğimin içindekileri...
Ve
Mavi gökyüzümü gördüm
öyle mavi öyle parlıyor ki;
İster insanlar ağlasınlar,
İster gülüp oynasınlar
Ben buradayım
İşte ben hayatım
Aç gözünü ! işit beni!
Diye haykırıyor.
Ben gördüm
Ben gördüm ki;
Hayat geçiyor,
zaman azalıyor.
Nasıl geçti?
Neler yaptık? neler gördük?
canan demirel
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.