Kalem verdim, oku diye yaz diye,
Neden silah tutar, şimdi o eller ?
Allah’ın emanetidir o can bizlere,
Azrail mi oldu, cana kıyar o eller…

Bu topraklar ki, taşıyamaz bu eli,
Kaz toprağı, her karışında bir veli.
Sen, bölmeye and içmişsin besbelli,
Ayrık otu musun, can yakıyor o eller…

Nerde fitne, hemen orda bitersin,
Ateş misin, duman olmuş tütersin.
Vallahi sen, haçlıdan da betersin,
Vatan bilmez, neylesin ki o eller…

İslâm diyoruz, hiç oralı olmuyor,
İnsan değil ki, içip kana doymuyor,
Yanarken ateş, o külüyle oynuyor,
Küller içinde yanar, kırılası o eller…

Yangın yeri can evimde tütüyor,
Gül bahçemde ,dikenleri bitiyor.
Yetti gayrı o dikenler batıyor,
Batan yerde , mikrop gibi o eller…

Ayrılıkta azap var, birlikte rahmet,
Bir olursak yaşarız birlikte ilelebet.
Tarih söyler ki, bunun adı ihanet,
İhanete yol olmaz, yaşatılmaz o eller…
*
MUSTAFA GÖKGÖZ (HASRETLİK- DENİZLİ)