![]() Can, yar içindir, ruhun firkati kimedir!Ne kadar sessiz kalsam İnşiraha hasret kalbimi bir nebze olsun dikkate almasam Kalbımla yol alsam, nefsimle hemhal edip anlaşsam, kimliksiz bir nefes olsam Vecdimin sulukuyla uyansam, varsa ecrim araf için düşüncelere dalsam ve hıçkırsam Bir hüzün var içimde Her ne hikmetse alıp götürüyor derinlere, kimde bilmese bile Hal anlaşılmaz oluyor, melal sukutuyla feryar edeip duruyor, sabır yetmiyor Kanaat idrakin değilde acziyet hüküm sürüyor, boynum bükülüp gözyaşım beliriyor Ne nefesim yetiyor Ne kederim dinmek biliyor, içimden sessizlik içinde yazmak geliyor Kuytu bir köşede kefenim bekliyor, ne kadar umnudum kaldıysa niye ah ettiriyor Hicran en yakınım oluyor, susmak gözlerimi karartıyor, vicdanım nedense çığlık atıyor Sevmek ne latif bir haz Sevilmek sanki hazanın bahtında kalmış suskun bir yeşil yaprak Yoksa yaranmak için mi yaşamak lazım, ne derlere göre mi ömrü adamak sığınağın Neden bu sıcakta üşüyrum, cami kapılarında bekleyenlere gülüyorum, ah bu sancılarım Samimi olmalı bir can Şayet insanlık adına kayıplarda yaşamıyorsa derd-i gamı olan Bilemiyorum her yanımda takiyeler içinde koşturan, varlık adına ,kul köle olan Ey aklı olan, iradesi bulunan, idrakiyle yol alan insan, iman sadakat ister, aşk diler can Şayet tahkik etmiyorsan Nefsin için debelenip bin bir yol bulmak adına çırpınıyorsan Avuntularla yaşıyorsan, hangi hesabın vaktinde uyanacağını bilmiyorsan ey kan İman niyedir, kulluk kimedir, ölüm nasıl bir diriliştir, kabir niye sukut eden haşyettir Mustafa Cilasun |