memleketin birinde
şehrin orta yerinde

yüksek bir iş hanı
içinde sıra sıra
oyuncakçı dükkânı

duvarlar boy boy raf
kutu dolu her taraf
ön tarafı camekân
arka yanı feşmekân
hoşca bir mekân

raflar dolusu kutu
kutular dolusu oyuncak

kimi ağaçtan
kimi plâstik
çektikçe sünüyor
sündükçe lâstik

kimi renkli hamurdan
kimi cıvık çamurdan
herbirinde bin emek
kumaştan BEZBEBEK

kurma kollu
takma pilli
kimi orta yerde
zilli mi zilli
tatlı dilli


terekler dolusu kutu
kutular da oyuncak
kutular açılacak
içinden çıkan oyuncak
kiminle oynayacak

bir kutuda HOKKABAZ
tek başına oynamaz
ip üstünde CAMBAZ
oynatır da herkesi
kendi oynamaz

masa üstünde MADRABAZ
yeşil çuhada KUMARBAZ
tam bir DÜZENBAZ
herkesi oynatır
işi gücü gammaz

son kutu raftan
taa arka taraftan
usulca indirilecek
şöyle bir döndürülecek

içinde çıkan oyuncak
vitrine konacak

ANCAK ;

bu oyuncak
ne alınacak
ne satılacak

bu oyuncak
her mevsim
vitrinde duracak
yağmurda ıslanıp
güneşte kuruyacak

o bir HACIYATMAZ
diken olur batmaz
kurnaz mı kurnaz
öyle oturup durmaz

gelene ağam
gidene paşam diyecek
ilikleyip düğmeleri
önlerinde eğilecek
bir o yanı bir bu yanı
yani her bir canı
eğilip selamlayacak
elinden
bu gelir ancak

dünya batsa bile
bu dükkân hiç batmaz
sırada bekliyor
nice HACIYATMAZ



Muzaffer YILDIRIM
Kasım - 2009