yüreğim hali vahim
yüreğim solmuş karanfil
ne oldu bilmem sorma sende
söyleyemem
küskünüm sevdaya
küskünüm o yare
git git git de
benden git
yolumdan çekildin gönlümde yer etmişsin
al gölgeni gözümden
al hayalini gecemden
al sesini kulağımdan
al sevgini kalbimden
gücün yeterse tabi
ne oldu Allah’ım benim garip gönlüme
bunaldım sevgisizlikten usandım
sevgi kalıntılarının gönlümdeki izinden
ne olur bilmiyorum içimi dökmek istiyorum
sevgi kırıntıları canımı yakıyor
herşeyi sil baştan yaşamak istiyorum
neye ihtiyacım var bilmiyorum
bu halime sebep ne bilmiyorum
sevgi nedir bilmiyorum
hep üzüldüm bu hayat gülmedi yüzüme
can bedende uğraşmaktan başka varmı çare
ama yoruldum söyleyeyim
yerli yersiz akar oldu gözümden yaş
süzülür oldu zamansız gözyaşlarım
gönlüm yıkık dökük viran biçare
dert belli belkide derman
ne çare
yalnızım bir o kadar başım kalabalık
kendime
yalnızlığa
kendimle yalnız kalmaya var ihtiyacım
uzanıp çimenlerin üzerine seyre dalmak semayı
ve sonra hayal kurmak
dökmek gözümden yaşı
haykırmak hesapsızca geçmişe yaşananlara bağırmak lanet okumak
affetmek belkide en affetmem dediğini
yinede susmak sonunda
oh deyip rahatlamak
vakit ayırmak kendime
işte bu tek ihtiyacım