Çalıp çırptın ambardan ,boşalttın hangarları.
Bilmem ki nerelere,yatırdın mangırları
Eş’e dost’a gel dedin,zengin ettin çevreni
Elbet bir gün o boynun,görecek urganları
Canında gitmek için yırtacak yorganları

Şirketcikler içinde,bırakmadın hisseler
Bu bir taşlama değil,gerçeklerden kıssalar
Yüzdeki deri değil,ne söylesen gülüyor
Bir gün gerçek çıkacak,kör bıçakla yüzseler
Astarsızdır yüzünüz,dizi dizi düzseler

Haramdan hiç korkmadın,löp löp diye götürdün
Peşkeş çektin her şeyi,ar hayayı yitirdin
Yoksulsa daha yoksul,fakirliği getirdin
Bir gün tokat inecek,ensen de şaklayacak
İnandığın katında seni kim aklayacak

İnandırdın cahili, dindarlık müslümanlık
İlla keyfin yerinde,her yer sana samanlık
Uyuyanlar uyanıp,duyacaklar pişmanlık
Göreceğim ben seni,dizlerin tutmayacak
Güvendiğin çok kişi yüzüne bakmayacak

Çamlıgilin korkusu sadece yüreğinde
Kazancında yok hile,emeği bileğinde
Çalmadım çırpmadım ki,sual benim neyime
Beden cansız binmişken,imamın kayığında
Dünya malı neyinki,çorap yok ayağında

08/12/2010

Vural Atak Çamlıgil