3
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1655
Okunma
Yürüdüm hep durmaksızın , ufukdaki ışığa doğru
Yoluma çıkan dikenlere bastım, canım yandı
Karanlıkta yolumu görmedim , hep tosladım duvarlara
Fani dünyada hep aydınlık aradım , durdum...
Koştum nefes nefese kaldım, yakalayacaktım
Ben yaklaştım ışık kayboldu, derinliklere indi
Halbuki karşımda duruyor bana gülümsüyordu
Gel beni yakala der gibi, uzaklardan...
Durdum! baktım şöyle bir geriye
Bir ömür geçti farkında bile olmadan
Umutlarım yollara döküldü,
Hayellerim ise karanlıklarda çürüdü...
Yağmur Kelebek
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz