hayat;mayın tarlası gibi,oyunlarla dolu....şikayetçi olunsada olunmasada bu böyle..hepimiz oynamışızdır çocukluğumuzda çeşitli oyunlar..vakti zamanında bende oynamışımdır,körebe-saklambaç gibi...hatırlıyorumda;hep kazanırdım..övünmek gibi olmasın ama,zamanı bile yenmişliğim vardır..hatırlarımda en çok lades’e tutuşurduk...en çokta zaman’la..yenerdim ki hep "o"nu...hiç yenememişti beni........hiç...!!!

dedi;

gel seninle "son kez" lades’e tutuşalım......hadi dedim bende,nasılsa çocukluğumda bile yeniyordum ya....

zaman’la

son kez tutuştuk lades’e,

biraz"aşk" alırmısın.?

--aklımda.....!!!!

ya;biraz sevda,

--aklımda...!!!!

bir kadeh rakı var...istermisin..?

--aklımda....!!!!!

zaman;

bir gün karşıma seni çıkarmıştı,

seni vermişti bana,

hatırlamısın.?

--aklımda..!!en çokta "o" aklımda...."o" an.....demiştim o na...

çok geçmedi ama;

gider ayak sıkıştırı verdi elime"sensizliği",

yalnızlığı.....

bak işte;

bu hiç aklımda yoktu biliyormusun.?

hiç yoktu,gelmezdi de aklıma,

aklımda diyemedim,

zaten;

pekte hatırlıyamıyorum sonrasını,

sadece bir ses kulaklarımda,en çirkininden,

LADESSS..!!!! diyordu zaman...... lades....!!!!!

birikmiş bütün hıncını alıyordu emmi’den,

zaman;

kazanmıştı bu son oyunu,

yenilmiştim ilk defa,

ne önemi varki,

ben kaybettiğime eminken......

----kıyı ege köylüsü------