Öfkem doruklarda
Patlayacak bir atom tanesi gibiyim
Zulme gücüm yok kaldıramam ihaneti
İnsanlık kül olmuş bu devri alemde
Sistem bozuk,trajedik bir öykü
Susmak nedir bilmeyen kahpelik
Boy gösterir meydanlarda
Ezmek,yıkmak yok etmek tek hedef
Namertler için.

Ey hayat
Ömürler tükenir ızdırap ve acı ile
Mutluluk diyaloğu silinip süpürülmüş
Kopartılan fırtınalar ile
Gidişat kötüye
Al yazmalar,telli duvaklar
Köle olmuş teknolojiye
Diller suskun eller havada yürekler kanar

Ey hayat
Sana karşı
Direncim kalmadı
Sonsuzluğa giden
Yol şaşırılmış
Kim ne alemde ne halde
Bilinmez’ki

Ey hayat
Canımı,sevdiğimi,kanımı,ömrümü aldığın
Yetmedimi
Zulmün neye inat kainat çamurlaşmış
Doğa berbat
Ümitsizlik her yürekte
Her kapıyı çalar
Kanı akar
damarı kesilmiş bileklerimin
Hor görülür kanı temiz insanlar
Nerede Dedem Korkutlar
Battal Gaziler Züleyha’lar
Herkes Kleopetra kesilmiş
Bu kahpece dönüşümlü hayat sermayesinde
Şerefsizce kurulan bu komplolar içinde
Can çekişirken ben
Sen nerdesin

Ey hayat
Neden yapılan tek hata
Ölüm fermanıda
Gösterilen her başarı bir hiçtir
Planlarım alt üst olunurken
Yaşam denilen bu gölgelikte
Neden yüreğim kavruluyor ki

Ey hayat
Gözümde dinmeyen bu gözyaşı nereye
Hayat ağacım kurumuş meyve vermez
Sular durgun,isyandayım
Sitemim var bozuk hayat akışına
Çakallar zevkü sefa sürer
Kanı beş para etmez
İhaneti karşıma almışım
Cihana darılarak

Ey hayat
Dağlar dikilir yollarıma
Ulaşamıyorum güneşin doğduğu yere
Mutluluğum göçmen kuşu olmuş
Kanadı kırık
Sevda denilen illet;
Eritir beni, gam vurur tasa eder
Yaşamdan kaygım var
Sığmaz içim içime
Tükenir umutlar
Yaşanan tüm anılarla beraber

Ey hayat
Selam dururum güneşin batışına
Mutsuzlukla koşarken bir yerlere
Sekiyorum taştan taşa
Uzaklarda bir şeyler görüyorum

Ey hayat
Özlemim, özlemeye
Nefretim, ihanete
Ağlamam sevdamsa
Aşkım umutsuzluksa
Yarınım kayıp, yaşayan bir ölüysem
İhanetin kalleşliğin neye inat

Ey Hayat
Seni bir şişe adi şaraba satıyorum işte
İstersen kov beni ikliminden.