Gönlümle oturdum da kederlendim gurbet elde,
Sen nerdesin ey muazzez bahar günleri! Nerde?
Muazzez baharda hoplardım yeşil tepelerde,
Sen nerdesin ey muazzez bahar günleri! Nerde?

Fecrinle beraber sarp tepeler aydınlanırdı,
O bir aydınlık ki, şavkıyla ruhum ferahlardı,
Özleminle duyduğum acı, gözümü yaşarttı,
Sen nerdesin ey muazzez bahar günleri! Nerde?

O bir akşam ki, güneşin batışıyla şavkın silindi,
Hülya gibi o şen günlerim, gönlümde gezindi,
Öyle bir an geldi, tüm sesler kulağımda dindi,
Sen nerdesin ey muazzez bahar günleri! Nerde?

Beline bağlamış kuşak, geziniyor hayalimde,
Her zaman hoş her an sevinçle yeşil tepelerde,
Bir arzuhalim kaldı ey gurbet! Sıla belinde,
Sen nerdesin ey muazzez bahar günleri! Nerde?

Geçmez artık o şen günlerim elime bir daha,
Erecek mi, ermeyecek mi bu gönül feraha?
Geçiyor bak yel gibi gözümde hayali, aha…
Sen nerdesin ey muazzez bahar günleri! Nerde?
KÜÇÜK OZAN(CML DMR)
ÇÖPE ATAMADIKLARIM’dan.
NOT: Balıkesir Vakıflar Öğrenci Yurdu’nda iken başımızdaki sorumlu kişi arkadaşları Balıkesir’in meşhur ÇAMLIK’INA götürmüştü. Ben o gün onlarla gitmemiştim. Bu şiiri de köyümü hatırladığım için yazmıştım.