Çığlığın yırttıkça gecedeki yerini
sen taşın gönül mahzenime
sessiz kalsın istemem sudaki nilüferler.
Bahçedeki bülbül bile "gül" "gül" diye ağlasın.
Ben ağlıyorum ya senin hummalı aşkından
Gecenin en siyahına yerleşmişsin.
Gülüyorsun oradan.
Seviyorum diye mağrur kalkardı omuzlarım
tuş oldu gittiğinde hüzün minderinde
Bu zafer senin sanma sakın
madalya yerine
pranga takasın yüreğine
benim ardımdan.

Bir iyiye bir kötü düşer hep derdi babam
iyiye sabır,
kötüye doğru yol için bir şans.
Haklıymış vesselam.
Ben vefasızlığı hiç kaale almadan
düştüm bu riyakar sevginin içine.
Bir bir yaşamadan herşeyi
bitiremiyorsun aşk hikayesini.
Ama yaşanmışlıkların ateşi
yakıp bitiriyor her gece bu bedeni.
Gecenin en siyah yerine attım seni.
o gümüş yakamozlara fısıldarken hüznümü,
kahretsin!!
gülüyor sinsice bana
acıyla hatırladığım o çehren.
Bu zafer senin sanma sakın
Madalya yerine,
kabrinde kızıl ateşlerle yıkan.


ALEV YAVUZ