ADINI SEN KOY GÜLÜM

Yirmili yaşların başında...
Çok toymuşuz gülüm....
Tozpenbe hayallerle birlikte...
Kavakyelleri esiyordu başımızda..
İki yabancı iken bir araya geldik,
Birbirimizi tanımamız yıllarımız aldı,
Aramızdaki bağ sevgi mi?
Şevkat mi? yoksa! minnet mi?
Adını bir türlü koyamadık.
Yıllar geçtikçe.....
Kendimizi bulduk, birbirimizde
Sevgimizin harika eserleri olan,
Dünya tatlısı evlatlarımız,
Mutluluk, sevgi daha da büyüdü,
Perçinlenerek kuvvetlendi.
Hayat devam ediyor gülüm.....
Kimi ağladık, kimi güldük,
Bazen üzüldük, bazen de sevindik..
Günler günleri kovaladı...
Tatlı rüyadan uyandık...
Olgunluk zamanına erdik,
Sevmenin, sevilmenin, aşık olmanın,
Hazzını almaya başladık,
Yaşam sevincinin birlikte doruklara çıktığı,
Sevmenin, sevilmenin,
En güzel mevsimi hazanımda
Can yoldaşım, ömrüme ömür katan,
Nazlı eşim, nice yıl dönümlerine,
Birlikte, sağlıkla yirmibeşinci yılımız
Kutlu olsun.
Seni seviyorun desem yavan kalır,
Adı sen koy bu duygunun.....
İyi ki varsın hayatım da...
CANIM