Cânâ! Senden iki tek şey isterim, derim:
Verirsen bir lebinden, bir de yanağından.
Gönlümü gönlünle birleştirmek isterim,
Verirsen bir lebinden, bir de yanağından.

Coşkunca akan derelerde dinmez selim,
Tutmaz görünce ne ayağım, ne de elim,
Meftun olurum sana, budur tek emelim,
Verirsen bir lebinden, bir de yanağından.

Olma bana ne bir kardeş, ne de bir bacı,
Olsun dil-efruzum, taçsız başımın tacı,
Odunla yanmaktır, odumun tek amacı,
Verirsen bir lebinden, bir de yanağından.

Tenime can veren canı tende bulurum,
Onmaz aşkın çaresini sende bulurum,
Arsızca inan cana müptela olurum,
Verirsen bir lebinden, bir de yanağından.

Bahtını karartıp söndürme emelini,
Günü gün eyle, düşünmeden ecelini,
Heba yere yorma hiçbir an CEMİL’İNİ,
Verirsen bir lebinden, bir de yanağından.
KÜÇÜK OZAN(CML DMR)-1989
ANILARDAKİ NESİMLERE’den.
NOT:
CÂNÂ: Ey sevgili.
DİLEFRUZ: Gönül aydınlatan.