Bir günün ağırlaşan şafahında
Ve al al olan şakakların sıcağında akşam.

Heratışı kalbinin,kısılan sesinin ardında,
Saklı kalan ela gözlerin....

pullanmış vücutlarda eskide kalmamış ellerin,
bende bıraktığın tazeliğin,üzerimden inmeyen ağırlaşan hislerin,
siren seslerinde uğurlayamayacağım ela gidişlerin..

saatin ilerlerken çıkardığı seste sevincim,
Zamanın öteki yüzünde biliyorum seninim
yitik kalmalarım olmayışındandır biline
tırnak içine aldığım adın bu gecede dilimde,
Beni sen bilirsin masum değildim ela gecelerinde..

eskide kalmış sevinçlerimin birini verdin ellerime
yeni umutlar, kırık çarpan yüreğimde
anlamını yitiren sevgi sözcüklerimin ardından
yeminlerim saklı bir çift ela göz de..

güçlü olmayı yok olmanın yerine saydım
kırmak değil kalesurlarını sadece yitirmemek umutları
ne önemi var ki seninleyken gidilen yerin
benim en büyük cesaretim ela gözlerin..

şairin kaleminden kopup gelen sevdalar
hangi iyi kalpte bulunur ki haram olan huylar
kim unutmaz ki korkulu geceleri sardıkça seveni kollar
hırçın olamazsın ela gözlerinde sanki sakin dalgalar..

bir melodisi var bana gelirken attığın adımların
yüreği titreten kararlı,bende kalamayan adamın
renksiz gölgesinde ahengi,adı vardır bastığı her taşın
umut varken gereği yok ela gözde yaşın...

deniz fenerlerinde günahlara direnirdik
sarı badanalı evlerde uzak birikirdik
güneşi böldün,savurdun yellerini
uyurken açtın ela gözlerini...

hoşnut kalmalar,sensiz soğuk yastıkta sarhoş uyanmalar
baktığımda ne kadar zıtlar,
eladan içeri sonsuz bir derinlik var,bu sadece sana has yar,
sesi olmayan sessizliklere gömerim her geceyi
yürüdükçe bitişini göremediğim bir gökkuşağı gibi
tüm renklere bir bir parçalasam da kendimi
bir ışık tamamlar elaya saklar beni...

kızmalarını bile yudum yudum içmek vardı şimdi
ben olduğum heryere şimdilerde kokun sindi
avuçlarıma alamadığım eller şimdi kimindi
bulutlardan inen yağmurun bile elaydı rengi...

şimdi tek duam!

dilin adımı ezberlesin,kalbin sevgi desin
gözlerin kadınım..
ecel girerse sıcak kapısından yuvamın
rengi ela olsun toprağımın.....

Özlem Oğuz..