sonbaharın y/eli değer
asmalı vakitlerde çil vurgunu yüzün
çardağın salkım salkım hüzün kokar
gözleri kınalı üzüm



sarı yangınında yine mevsim
sevda saati alev bakışlarında yanalı
takvim yaprakları bir bir gurbete düşer
hasret diyarına savrulur külüm



durmadan eser zaman rüzgârı
kuşların kanat sesleriyle karışan
göç yollarının dilimde yer ayırttığı şarkı/sın
nasıl özlerim bir bilsen



yaz önü üstünde yeşil fistan
büyür boy verdikçe nazlı hâlin
ummanı sarsınca gönlümde tufan
toprağına yüz sürmeye dua
damla damla kalbimden süzülüyor adın



şahidi yâr ile
yere göğe sığmadı aşkın o/r/tağı
eskiyen karanlığa güneş getiren
her şafak aynı dem
bu fasıl vurunca sevda
ölen hücreleri aydınlığa gömer
yenilenir gündüzüm



ömrü bereket başağı
yılları dolu dolu bıkmadan doyuran
sarı saçlarında güz düşü
elleri elimde ilk resim
hepsi mutluluk anı


soframda aşımda
neş’emde hüznümde
gözgöze sa/ğ/dığım sevgili tadın
hep yanyana
hep gül/sen


Eylülün doğurduğu kadın
ne çok severim bir bilsen