Sen gidince anne kalmadı kimse
Tek ümidim beni elin kızı sevse
Dedım ama sevmeyeceğini biliyodum
Ondan bi medet beklemedım kimseden

Senle sohbet etmeyi,dizinde yatmayı özledim
Yıne ne yaptın demeni
Eskisi gibi söylenmeni özledim
Hep yolunu bekledım,belki gelirsin diye


Sen gidince bi sevgilim olmadı
Kimseyide istemedim yanımda
Gözümü açtıgımda ışıltı kalbin
Sen benim ilk sevgilimdin anne

Ve hep öyle kalacaksın
Çünkü tek şevkati sende buldum
İlkte sonda sendin benim için
Sokaktakı sürtükler umrumda değil inan bana

Şiirlerde argoyu bende sevmem ama
İçimi döküyorum sonuçta
Görürsen bu haykırışı kızma
Affet anne...

affet çünkü yanlız kaldım
ne ben insanları anladım nede onlar beni
içimden hep çığlık attım
çünkü hiç menfaatlerim dogrultusunda hareket etmedım

bende hep kazanmak istedim doğru ama
çıkarım için kimsenin kalbini kırmadım
kalp kıranların içine işlemeye hazırdım
kendime güveniyordum sen varken anne...