Bir arkadaşım vardı adı mehmet
Yemyeşildi gözleri saçları ise buğday sarısı
Gençlik ateşiydi ilk lise yıllarımız
Okul sıraları yok oldu gitti içimizden
Bİrtek dostluğumuz gitmedi kaldı bizlen

Hep gülerdi o güzel yeşil gözleri
Hep konuşurdu güzeldi asildi sözleri
Birgün üzgün gördüm neyin var dedim göçmen mehmet?
Yürek acısı büyüktü ne olsun dedi ailem yok olup gitti

Eşi terk etmişti oğluyla göçmen mehmeti
Gözleri kısık ağlıyordu sabırlı ol dedim mehmetim
Can dayanmazdı kor düşmüştü ocağa bir kere
Benimde içim kötü olmuştu görünce o halde mehmeti

Gidenle gidilmiyor ölenle ölünmüyor dimi dedi
Birşey diyemedim aynı acıyı bende yaşadım
Artık günler haftalar geçmek bilmiyordu
Eşini kaybetmenin oğlunun özlemi zor gelmişti mehmete

Sürekli alkol alıyor uykusuz geceleri birbirine ekleyerek
Tek dostu alkol olmuştu artık göçmen mehmetin
Telefon etti bir gün çok hastayım dostum ölüyorum dedi
Ne olduğunu bilmiyordum içimden şaka yapıyor dedim

Doktora gitmişti teşhis kötüydü mehmetin
Atatürkün hastalığıydı siroz olmuştu göçmen mehmetim
Bir dileği vardı benden gel helalleşelim dedi

İnanmak istemiyordum öleceğine hayır dedim
Mezar taşıma bir şiir yazarmısın benim için dedi
İçime dert oldu ama gidemedim
Siroz hastalığını bile bile intihar etmiş benim göçmen mehmetim





Bu şiirim ölen lise arkadaşım mehmet balıkçı içindir benden son isteğiydi ALLAH rahmet eylesin



Yazan.YAVUZ YAZAR