MUHLİS AKARSU’YA

Akarsuyum çağlayarak akardın.
Yüreklere merhem olup sarardın.
Sivaslarda dostum vardı sanırdın.
Yobazlara teslim olup yanmazdın.

Akarsuyum sevdalıyım ben sana.
Hasret koydun türkülere sazlara.
Kaçamazdın ateşlerden gazlardan.
Güvenmezdik sivaslardan yasalara.

Severdim madımağı boz oldu.
O gün dostum vardı sazı sözü boldu.
Haber geldi duman çöktü sis oldu.
Yasa boğdu kadehlerim köz oldu.

Bir çok dostu diri diri yakanlar.
Mahkemede beşer onar salanlar.
Seyircisi polislerle jandarma.
Ağıt oldu türkü oldu yananlar.

Pir sultan’ı insan olan sevmez mi?
Kucak açıp sazlarını çalmaz mı?
Geç olmadan bir araya gelmez mi?
Zalimlerden artık hesap sorulmalı!
2 Temmuz 2001