Yosunlu taş süregelen keder
Son şans belki kalırdı geriye
Biten en eski baharlardan
Beklenen ilkbahar meltemiydi özlenen
Dönemez artık geriye
Vurgun yürekleri


Dağların arkasından sukut ile doğan
Bir güneşti kaderi
Tükenen en eski masaldı aşk
Secdede başları sevgiye
En olmadık zamanlara mahkûm
En eski yürekler


Bacası tüten vurgun sevdalar
Ölürler bir başka ellerde
Boş hayaller ile süslenmiş
Ve kulaklarında en eski türküler
Başlarında yarınların dumanı
Alazları milattan kalma ateşler



Bir bakıştır yaşatan
Bir söz gider ardından
Ölümün yavan kaldığı yerden
Yıkılır kocaman dünya
En eski zamanlardan kalma iki tekli özlem
En kalabalığında kaldırım taşlarının
Sıkışır aralara yürekler


Adına kurşunlar çakılır her gece
Ardına ağıtlar yakılır kınalı yüreklere
İpi boynuna takar
Ölecek sen gidince
Dilsiz şahit duvarların koynunda
Nice aşklar düşer vuslata hasret yürekte

Ömür verilir bir tatlı söze
Alı gitmiş kömür karası eskiden kalma
Bütün sevdalar rüyada yaşar…