Sevda ırmağısın gönül’e akan,
Hiç kesemez kimse hızını senin,
Tatlı bir gülüşle yürekler yakan,
Hiç kimse çekemez nazını senin.

Senelerdir aktın, aktın dolmadın,
Bir kez çiçek açtın, daha solmadın,
Hep ham kaldın hiç bir zaman olmadın,
Hiç kimse çekemez nazını senin.

Sarıldın dikene sarmaşık gibi,
Kafanda duygular karmaşık gibi,
Bazen çok inatsın sırnaşık gibi,
Hiç kimse çekemez nazını senin.

Görür gibi yaptın görmezden geldin,
Sonunda ben gibi biçare oldun,
Neticede çok zavallı bir kuldun,
Hiç kimse çekemez nazını senin

Aktığın girdapta neler bıraktın,
Kırk yıl oldu hala benden firaktın,
Bana uzak durdun hem de ıraktın,
Hiç kimse çekemez nazını senin,

Elli iki yıllık ömür geçti naz ile
Geçti günüm, altı telli saz ile
Bahar bitti, kışta bitti, yaz ile
Hiç kimse çekemez nazını senin

Oğuzsoylum der ki kader utansın,
İkrarını bile, bile yutansın,
Hilebazsın, düzenbazsın, utansın,
Hiç kimse çekemez nazını senin.

17.08.2010
YUSUFYÜZLÜM