Serhad’da gün doğuyor...

yine güne kavuşmakta serhad
evvel ki acılarından sıyrılma çabasına girişerek
yeni umutlar ekilmekte umudun parsellenmemiş arazisine...
...
çocuklar yeni güne selam duruyor
her zaman ki alaylı gülümseme yerli yerinde,,
el açıp dua edecek değiller ya
göster cömerliğini tanrı...
...
bölgesel bir talihsizlikten mi ibaret yoksa bu kitlesel yoksunluk
tanrının dünyevi bir şakası mı yoksa bilinmez
ama su götürmez bir gerçeklik vardı ortada,,sahipleneni yoktu
suç tamamen bireyden soyuttu zira
tanrının kulak arkası edecek kadar cömert olduğu
bir kavmin mensubu olmaktı suç...
...
bir başkadır serhad’da gün yitimi
tabiat ana geçer ayaklarını sürerek tarihi kaldırımlardan
bir de seyirlik tarihsel acılar,, vitrin camlarına dokunmadan...
...
ve yine bir başkadır serhad’da gece,,
yasal acılar kol gezer kentin loş sokaklarında
çocuksu tedirginlik tüm mahallerde,,
silah sesleri gelir serhad’ın kırsalından
kulağını tıkar seslere kürt çocuğu
tarihi hıncı kendisiyle yaşıt,,acısı kendinden reşit
bir an evvel sabah olsun diye
dualar edilir kendilerini unutmakla meşgul olan tanrıya...