Bir gece yarısında öptün beni uykuda,
Vedasız çekip gittin ardında giz bıraktın,
Ben poyraza tutuldum sen ise bak kuytuda,
Hatıra kulağımda bir iki söz bıraktın.

Tek çarem düşlerimde görünüp bana gelsen,
Ne kadarda sevmişti bu gönül seni bilsen,
Ne olur bir gecede habersiz geliversen,
Sensiz yanar bu yürek içinde köz bıraktın.

Mehtaplı gecelerde yıldızları sayardık,
Aşk sarhoşu olurduk ta seherde ayardık,
Sevişir, sevişirdik sanmayın ki doyardık,
Sen kopan tellerimden kırık bir saz bıraktın.

Yayla sandın gönlümü istediğinde göçen,
Sen bir yolcu değildin öylesi gelip geçen,
Öyle bir hançer oldun bu yüreğimi biçen,
Viran ettin gönlümü geçmeyen iz bıraktın.

Gün gel ipte kim derdi bırakıp gideceksin,
Sevda dolu maziyi çıkarıp sileceksin,
Desen ki inanmazdım beni el bileceksin,
Şimdi geride bana çökmüş bir yüz bıraktın.

Islanırdık el ele nasıl yağmur yağardı,
İçimizdeki sevda kötülüğü sağardı,
Sanki, her sabah güneş bizim için doğardı,
Aldın gittin yazımı geriye güz bıraktın.


HAVVA KESKİN