18
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1395
Okunma

koştum, koştum
nefessiz kalana dek...
cennet bahçeye girdim.
başımı kaldırdım,
gökyüzüne baktım,
güller..gülleri gördüm
rengarenk..
ellerimi açtım, kucakladım.
ve
koşuyorum yine
merdivenleri çıktım
tavan arasına tırmandım
tozlu , örümcek ağlı
bir minik pencere.
paslanmış üç tekerlekli bisikletim
kolu kopmuş bebeklerim
kırık eski çerçeveler
ve bir tozlu kutu..
içinde;
babama ait gözlük
dolmakalemi ve kemeri
bu bir rüya mı?
ruhumu hüzne boğan
yoksa tozlanmış unutamadığım anılarım mı?
pencerenin altında
alev, alev
yanan bir soba ve bacası
tüten dumanları
ve
benim dumanla birlikte
uçup giden geçmişim ...
yine
koştum ,durdum
koşamıyorum
kaldım ve artık
koşamıyorum...
bu bir rüya mı?
yoksa...
canan demirel
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.