Bu sabah
Bir düş gördüm
Kızıldı deniz
Yosunlar gri
Bulutlar ağlamaklı

Bu sabah
Sol yanım acıdı
Kirpiklerim
Kelepçe gözlerimde

Bu sabah
Hangi gün hangi sabah
Hangi ay hangi yıl
Kızıl dı sabah zaman durmuş

Bir çocuk
Gördüm düşümde
Elleri yoktu ve dili
Ve ayakları

Ama kızıldı gözleri
Elbiseleri deniz idi
Mavi idi sacları
Ve Marmara dudakları

Çocuk
Çocuksu kokmuyordu
Susadı su değildi içtiği
Hayallerini yudumladı kan kan

Bu sabah
Ertesi olmayandı gün
Yandı gün soldu gün
Sabahsız kaldı bu gün

Çocuk
Ürktü sırtlan çığlıklarından
Son kırıntıları döküldü
Minicik avuçlarından

Bu sabah sıkılan kurşunlar
Hiç biri değildi mavisine Marmara’nın
Umuduna idi çocukların ve anaların
Kundaktaki masum canların

Bu sabah
Şehit edildi insanlık
Ve utandı dünya
Ama utanmadı yezitler sırtlanlar

Güneş yandı için için
Deniz kudurdu bu vahşet ne için
Boyun büktü semalarda hilaller
Yıldızları rüzgarlara küskün

Narasını duydum düşümde
Nal seslerinde FATİH`in
Dedi bana ey torunum
Uyanmadın mı hala gafletten

Sana
Masmavi bir gök yüzü
Ve mavi boncuk denizler bıraktım
Ve asalet ve özgürlük sana

Ata`mı gördüm
Düşümde bu sabah
Ey torun dedi bana kızarak
Ne çabuk unuttun,
Ak denizi ve İzmir`i

Kağnı seslerini duydum
Ayşe kadınlar, Fatma analar
Adsız kahramanlar şehitler
Kırgındı küskündü bana

Ter içinde uyandım
Üzerime giydiğim çuvaldı
Ve vebali omuzlarımda
Yedi duvele nam salan atalarımın


İnsanlığa sıkılan kurşunları ve onları sıkan elleri lanetle kınıyorum.
Aziz Şehitlerimizin ruhları şad mekânları cennet olsun
Milletimizin başı sağ olsun.



Gezgin_Sair Ertesi kara, Pazar`in ardi /Utanc Yılı