Çaremiz yok diyerek uzak edip yakını
Beni mahzun bırakıp terk eden değil misin ?
Kirpiğimin ucunda bu sevdanın yükünü
Taşıyorsa gözyaşım sebep sen değil misin ?

Yere göğe sığmazdım duyduğumda sesini
Dudağımda sakladım ayrılık busesini
Feryâd-ı figân ile öteler ötesini
Aşıyorsa gözyaşım sebep sen değil misin ?

Vuslatın olacaktım gurbet saydın beni sen
Oysa canım içinde can bilmiştim seni ben
İsyan ile öfkeyle acıları yeniden
Yaşıyorsa gözyaşım sebep sen değil misin ?

Kokunu getirirken rüzgarlar buralara
Hiç derman istemedim açtığın yaralara
Mazi olan yıllara, senli hâtırâlara
Koşuyorsa gözyaşım sebep sen değil misin ?

Bunca vefâya karşı vefâsızca suçlanıp
Hayâllerle dertlenip, resimlere öçlenip
Bir kırmızı gül ile garipleşip, içlenip
Coşuyorsa gözyaşım sebep sen değil misin ?

Sen hep günü yaşarken düşünmeden yarını
Derdini dert eyleyip dost bildim efkârını
Kahrederek hayata sevgimin mezarını
Eşiyorsa gözyaşım sebep sen değil misin ?

Hülyâlarım boğuldu aşkımın mâteminde
Boynu bükük kaldı bak ettiğimiz yemin de
Sensizlik ateşinde, hasret cehenneminde
Üşüyorsa gözyaşım sebep sen değil misin ?

Kaç mısra bağlamıştım bilsen bir tel saçına
Zor geliyor alışmak şimdi gönül göçüne
Kuruyan gözlerimden yüreğimin içine
Düşüyorsa gözyaşım, sebep sen değil misin ?