I
Ey gül!
Viran kalbime baldıran ekme
Kanamasın gülle süslü yüreğim
Senden olan zehri tatmasın
Acı melal yüreğime
Yüreğimin efganına acı

Firakınla zelzeleye kapıldım
Yüreğim; kaktüs bahçesi…
Ezer bütün uzuvlarımı ve
Muştular eşiği gözlerimi
Katre katre gül çağlar;
Giryan gözlerim…

Gülden ebrular çizilir
Yüreğimin yanık şimalinde
Ve sonra yayılır bütün bedenime
O gülün ıtırları…
Uykusuz ve sarhoş damarlarım gül çağlar
Senin billur diyarına

II
Gülün intizarından
Özleyen yorgun kalemim yasta
Yaldızlı sözler sükûnete mahkûm,
Mana lal olmuş, harap
Kalbim gül ummanın girdabında

Özlemimi bir yumruk gibi
İndiriyorum yüreğime
Ve kandiller yakıyorum
Hasretinden yanan yüreğimle
Yasa boğulur yüreğim
Sana erememeye yanar.

III
Hüzün kokan yağmurlar yağar
Özlem kokan yüreğime…
Ve sonra
Kanat çırpan umutlar düşer yüreğime
Sana ermek için bu umut,
Yokuşu çıkan ihtiyar gibi olsa da
Akkor yüreğimin şafağında yakamozlanır.
Laleler açar, güller gülümser, bülbüller öter…
Güneş vurur yüreğime ve
Azad olur, aydınlığa kavuşur yüreğim.(20.05.2010-Mardin)