Ben beni bende yitirdim,
Boşuna arayıp sorma anam.
Gençliğimi boşa bitirdim,
Yollarımı bekleyip durma, anam…

Bir sis perdesi örtüyor düşüncemi.
Zehir ediyor gündüzümü gecemi.
Hayat denen bu bilmeceyi,
Çözemedim; sende kafanı yorma anam…

“Fakir düzde yolunu şaşırıyor,
Zengin arabasını dağdan aşırıyor.”
Devrin sülükleri küpünü taşırıyor,
Düşünüyorum üstüme varma anam.

Düşünsem de bulamadım çareyi.
Mikrop dolmuş azdırıyor yarayı.
Bu günümüz dünle açmıyorsa arayı,
Boşuna mutluluk hayalleri kurma anam…

Yıllar geçse de rastlamadım değişene.
Hep aynı kafalar aynı bedene.
Yardım ediliyorsa zulüm edene,
Yollar tutulmuştur, karşı durma anam.

Saygı yoktur bizde alın terine.
Bizlerden alınır verilir birilerine.
Birkaç akraba kalkınır, halkın yerine,
Gel de bunları açığa serme anam…

Vatanımızda su boldur boşa akar.
Bizim beyler ya ovada kömür yakar;
Ya da nükleer der radyasyon çıkar.
Sen olda bunları yerme anam…

Kazıyamadık, birkaç sülüğün kökünü.
Hep bize sararlar onların yükünü.
Zorla bize temizlettirirler onların bo….
Kölelik bizde iyileşmez ur mudur?

Kimse ses çıkarmıyor, gider diye azık.
Halktan ses çıkmıyor, atılıp dursa da kazık.
MEHMET’ im yazma kalemine koluna yazık.
Gaflet uykusundan uyanmak zor mudur anam ?


________ MEHMET ASLAN _________