Yalnızlıklarımı beni seviyor ;
Ben mi yalnızlığı,
Kıpır kıpır olan yüreğim mi?
Yaşlandı.
Yorgunum dostum yorgun;
Bir bilsen içimi,
Anlata bilsem yüreğimi.
İstedim ki..
Satır satır sana şiir yazayım.

Yüreğim donuyor;
Ne oluyor bu tene!
Yüreğim ağlıyor,
Yoruldum…
Anlatılmaz sahalardayım;
İşte öğlesine düşünüyorum,
Yüreğim boş;
Boş boş düşünüyorum.

Gül Hanım sizin kaleminizden duyulması gereken farklı bir tarz şiir olmuş gönül serzenişe geçmiş,sızlanmış kendi kendine sadece şunu hatırlatarak lütfen yanlış anlamayın güzel Türkçemizin daha iyi kullanılması açısından bu hatırlatmayı yapmak zorundayım.Şiirin sadec iki yerinde "Öyle" denilmesi gerekirken "Öğle" ifade edişmiştir."İşte öğlesine düşünüyorum" mısrasında olduğu gibi "Öğle" takdie edersiniz ki bir zamanı belirtirken öyle farklı bir anlam içermektedir.

Gelelim şiire sizin her zaman ağlayan yüreğiniz pınar olup çağlamış bir defa hiç bir şey boş düşünülmez siz öylesine harika duyguların içerisine girmişsiniz ki boş dediğiniz duyguların yüreğinizin gücünü yansıtmış,anlatılmaz sahalardayım diyerek gönül ferman dinlemeden açmış duygularını bulmak istediklerini aramaya koyulmuş...Şair duyguların tercümanıdır.Anı yaşamanız yüreğinizin sesini bizlerle buluşturdu.Değerli dost kalem şiirinizden çok etkilendim beğeniyle okudum.Susmasın gönül sesiniz yüreğinizin sesi yalnızlıklarınızı,karanlıkları delsin aydınlık güzel günlerin güneşin doğuşuna açsın kaleminiz sevdanın,sevginin yüceliğinde damla damla yazsın dizeleri...En kalbi selam ve sevgilerimle...