Kestiler daha çocukluğumda dilimi,
Kopardılar açılmadan, sevgi gülünü.
Yok, cesaret sokmam taş altına elimi,
Kazıdılar çimlenmeden, sevgi gülünü.

Kiminle konuşsak damgasını vurdular,
Boğuşturmak için her tuzağı kurdular,
Düşüneni cezaevinde doyurdular,
Öğrenmeye vakit yoktu, sevgi gülünü.

Geç oldu uyanışlar gaflet uykusundan,
Nice gençleri uğurladık duygusundan,
Karıştırıyor ülkeleri uydusundan,
Soldurdular açılmadan, sevgi gülünü.

Yeşermedi tohumu toprakta sevginin,
Tadına kimse varmadı kardeşliğinin,
Kurşunların gölgesinde geceleyenin,
Koklamaya nefes yoktu, sevgi gülünü.

Korktular insanların kardeş olmasından,
Faydalandılar boranlı kurt havasından,
Her on yılda bir devirdiler ortasından,
Masum bıraktık toprakta, sevgi gülünü.

Gülmeye hasret yüzler mahkeme duvarı,
İstendi karıştırdık koyunu, davarı,
Boğuştuk her an yapmadık uçak savarı,
Hava almadan ezdiler, sevgi gülünü.

12/06/2006


DURSUN YEŞİL